Sevgili okuyucu henüz karların erimediği ama güneşin manevi olarak içimizi ısıttığı başka bir günden merhaba. Geçtiğimiz hafta Kazan şehrinde bir kıyafet sergisi düzenlendi. Rusya’da öğrenci olmanızın en güzel yanlarından bir tanesi hocaların bu tarz sergileri dışarıda ders işleme fırsatı olarak görmeleridir. Kış zamanlarında dört duvar arasında kalmanın vermiş olduğu bunaltıcı durumdan kurtulmanın ve yaşama hareketlilik sağlamanın güzel bir yöntemi… Ve ben sizlere katıldığım bu sergiyi anlatmak istiyorum.

Sergi Kazan Kalesi’nin içinde düzenlenmişti. Sergiye gitmeden önce RF Tataristan Reisi’nin evi ve Kul Şerif Camisi hocamız tarafında bizlere gösterildi. Neredeyse bin yıllık kalenin içinde bulunmak ve kaleden karlar içinde kalan Kazan Nehri’ni izlemek… Kar içinde kalan bir şehirde huzur anlamına geliyor. Bu küçük gezinin sonunda yolumuzu sergiye çevirdik. Rus, Tatar, Başkurt geleneksel kıyafetlerini özenle inceledik. Sergide el işlemeleri ve kadınların taktığı takılar, düğün kıyafetleri ve gündelik kıyafetler vardı. Sergi kafilemiz içerisinde Endonezyalı, Türk, Iraklı ve Latin Amerikalı sınıf arkadaşlarımla beraberdim. Benim bilgilerimi tazelemiş olduğum sergide arkadaşlarıma da Orta Asya geleneklerini anlatmaya çalıştım. Örneğin çaput bağlama geleneğimizi. Sanırım havanın ısındığı bir günde hep birlikte çaput bağlamaya gideceğiz.

Hiçbirimizin dillerini bilmediği ve bildiğimiz az Rusçayla sergi sırasındaki eğlencemiz hangi kıyafetlerin zenginlere ait olup olmadığını anlamaya çalışmaktı. Serginin sonunda hepimiz serginin anı defterine anılarımızı kendi ana dillerimizle yazdık. Bazı arkadaşlarımız sanırım güzel hikayeler yazarken bizim yeniden sergiyi gezebilmemiz için zaman yaratmaya çalıştı. Bunun için onlara teşekkürlerimi sunuyorum. Hocamız ise bu esnada bizlere kültürel kıyafetlerimizle ilgili bir sunum hazırlamamızı istediğini söylüyordu. Ben tembel bir öğrenci olarak geleneksel kıyafetlerimizin aynı olduğunu söylemiş olsam da bu istekten kaçışım mümkün olamadı.

Sergiye giderken Kazan Federal Üniversitesi’nin tek şartı bol bol fotoğraf çekmemizdi. Sanırım üniversite, yabancı öğrencilerle yapılan etkinliklerde bizlerin ne kadar mutlu olduğumu görmeyi istiyor. Kazan şehri hem kültürel hem de eğlence anlamında bu şekilde bir çok etkinlik sunmakta.

Yazan: Batuhan Furkan Külekçi